Goed nieuws! Na Dan Akroyd, Harold Ramis en Ernie Hudson is nu ook bevestigd dat Bill Murray mee zal spelen in de derde Ghostbusters-film. Hierdoor zijn alle 4 originele Ghostbusters in de nieuwe film.
Bill Murray zei in het verleden dat hij enkel zou meedoen, als hij reeds in het begin van de film zou sterven. Daarom blijkt het dat hij als spook zou terugkeren in deze sequel. Geen slecht idee voor Murray, aangezien hij in ‘Zombieland’ reeds een zombie speelde (zie hieronder).
Deze derde film zal volgend jaar uitkomen, 22 jaar na Ghostbusters 2. Verschillende fans (onder wie ik) kijken er al naar uit!
Meestal ben ik wel te vinden voor een goede mop, maar dit was wel een brug te ver!
Deze zondag vinden in de VS de ‘Golden Globes’-uitreiking plaats, zowel de pers als de meeste mensen zien de Golden Globes als een voorproefje van de befaamde Oscars. Hier zal ik even m’n eigen voorkeur plaatsen, laat dus ook zeker horen welke jullie voorkeuren zijn, een handig overzicht vindt je 
Enkel ‘Inglourious Basterds’ en ‘Avatar’ heb ik gezien vrees ik en als ik moet kiezen gaat m’n voorkeur wel naar de Basterds, die film heeft me het meeste geboeid en geamuseerd. Helaas moet je voor Best Motion Picture niet enkel een goed verhaal hebben, de beelden moeten ook mooi zitten en ‘Avater’ zit nu wel stampvol met (volgens mij overroepen) hele mooie beelden, ik vrees dat het tussen deze twee zal gaan. Interessant detail: beide regisseurs hebben in de jaren 90 al Oscars en Golden Globes gewonnen voor de films ‘Titanic’ en ‘Pulp Fiction’. Benieuwd wie voor de tweede keer met de winst mag gaan lopen.
Ziezo, al meteen een goede opener, Brussels grootste antiheld! Wat enkele kleine mopjes moesten worden voor Robbedoes-magazine groeide al meteen uit naar een populair figuur. Hoewel hij van Kwabbernoot en Pruimpit vaak het verwijt krijgt lui te zijn, is dat helemaal niet zo, Guust Flater is gewoonweg snel afgeleid. Zijn uitvindingen mogen dan misschien niet altijd even succesvol zijn, je moet hem wel respecteren voor zijn inzet en enthousiasme. Vele mopjes worden verschillende malen herhaald (de contract-pogingen bijvoorbeeld) en toch blijft het iedere keer even grappig. Dankzij Guust Flater gebruikt nu iedereen de uitdrukking ‘nou moe?’… oké dat is niet waar, niemand zegt dat.
‘s Werelds beste geheime agent, Nick Fury van The S.H.I.E.L.D., James Bond is er niets tegen. Nick Fury vechtte tegen de Nazi’s, tegen de Russen, altijd met veel stijl, een pistool in de ene hand, een sigaar in de andere en zijn herkenbaar ooglapje in het gezicht. Nick Fury is eigenlijk de persoon die iedere man zou willen zijn. Nu begon ik daarnet wel even na te denken, iemand die maar één oog heeft zou toch helemaal niet goed kunnen schieten?
sterkste man van het Westelijke halfrond, jerommeke is altijd relaxed en weet steeds de oplossing, daarom is hij in meeste Suske & Wiske-verhalen de Deus Ex Machina. Supersterkte en een kogelvrije borstkas zijn de man’s krachten, maar toch slaagt hij er niet in normaal te praten. Toch heeft Jerom een zacht kantje, hij zorgt altijd goed voor zijn mentaal instabiele vriend Lambik.
Oké, deze heb ik nog maar net ontdekt en ken ik dus helemaal niet goed, maar geef toe het klinkt wel leuk: “wat als superman opgroeide in de Sovjet-Unie”. Ik ben nooit een grote fan geweest van Superman, net omdat hij een typisch patriottistisch Amerikaans figuur is, dit verhaal drijft daar net de spot mee door het personage helemaal om te draaien. Een zeer originele kijk naar het stripheldgenre.
Een zwart-witte boom van een man in een regenjas, hem wil je niet in de weg staan. Hij ziet er heel eng uit, maar gelukkig vecht hij enkel met misdadigers en politieagenten. Het is heel interessant hoe hij constant gevoelloos rondloopt, maar wanneer hij de liefde van een vrouw krijgt is er een hele emotionele ontlading. Marv is agressief buitenshuis, maar liefdevol in bed.
Kan een terrorist een stripheld zijn? V bewijst van wel, hij gebruikt angst en chaos om de extreem-rechtse regering neer te halen. V is bijzonder gewelddadig en gebruikt zijn dolken dodelijk in een gevecht, maar daarnaast is hij een grote liefhebber van cultuur, geniet hij van muziek en oude films. In elke stripheld en elke terrorist schuilt duidelijk een normale mens.
Hoewel het van Belgische makelij is en bijzonder goed, blijft Soda helaas vrij onbekend, nochtans heeft hij dezelfde geestelijke vader als de Kleine Robbe, namelijk Tome (Philippe Vandevelde). Soda maakt wel net op een heel originele manier gebruik van de geheime identiteit van meeste superhelden. David Solomon (Soda) is een New Yorkse politieagent, hij woont bij zijn oud moedertje en maakt haar wijs dat hij een Katholieke priester is. Zo verlaat hij iedere morgen zijn appartement gekleed in een sobere blazer, maar trekt hij in de lift al snel z’n leren jas aan en zet hij z’n zonnebril op. Tussen de grote revolvers en frequente schietpartijen en zijn sarcastische mopjes probeert hij met veel moeite zijn dubbelleven in stand te houden.
Een nerd wordt de spinnenman. Spiderman is écht een heel goed doordachte stripheld, het spreekt veel jongeren aan net omdat het een gewone saaie jongeman is die plots New Yorks meest begeerde superheld wordt. Het is bijzonder leuk om te zien hoe hij tussen de wolkenkrabbers kan slingeren, net daarom dat zijn verhalen enkel in New York kunnen afspelen. Praktisch alle striphelden bevinden zich in een grootstad (eventueel een fictieve), dat moet wel, daar zit de criminaliteit. Omdat ik zelf in Stad Antwerpen woon kan ik me wel heel goed in de verhalen vinden.
Vrouwelijke superhelden zijn helaas maar in matige aantallen te vinden, deze is dan ook een heel speciale. In een postapocalyptische tijdperk vecht ze samen met kangoeroe’s (écht waar!) tegen het dictatoriale ‘Water & Power’. Tank Girl is het bewijs dat een superheld(in) helemaal niet moeilijk hoeft te zijn, ze is gewoon een meisje dat rijdt met een tank. Het is de versiering die dit personage bijzonder interessant maakt, de tekenaar, Jamie Hewlett, geeft haar telkens coole, maar tevens grappige outfits en punkrock-attributen. Tank Girl is geen heldin om serieus te nemen en dat maakt de verhalen anders, maar zeker niet minder plezant om te lezen. Jamie Hewlett is samen met Damon Albarn (zanger van Blur) ook het brein achter de virtuele band ‘Gorillaz’, daar zie je al meteen de typische humor en kleuren.
Duizenden critici zullen je vertellen dat ‘Watchmen’ het allerbeste stripverhaal is dat bestaat en laat me je verzekeren, dat zal ik zeker niet tegenspreken! Watchmen is dan ook de mooiste parel in de juwelenkist van de geniale stripauteur Alan Moore, in die juwelenkist vinden we ook ‘The League of Extraordinary Gentlemen’, ‘V for Vendetta’, ‘From Hell’ en ‘Batman: The Killing Joke’. The Comdian is niet je alledaagse superheld, hij werkt voor de Nixon-regering, verkracht superheldinnen, schiet zwangere vrouwen en John F. Kennedy neer en geniet van demonstranten ineen te kloppen. Laat je niet vangen, The Comedian is zeker geen gewetensloze agressieve bruut, hij weet perfect hoe de wereld draait en als je de donkere kanten van de wereld hebt gezien… dan kan je er enkel met lachen, The Comedian ziet de wereld en de maatschappij en het is allemaal een goede mop. Hij is deels gebaseerd op Nick Fury, en qua uiterlijk heeft hij veel weg van Groucho Marx, maar ik vergelijk hem liever met the Joker (van de Batman-reeks), meer zelfs, hij is the Joker die de ‘goedaardige weg’ gekozen heeft. Kortom de grootste ‘bad-boy’ van de stripwereld
Nogmaals het bewijs van de genialiteit van ‘Watchmen’. Nooit gedacht dat er een stripheld kon ontstaan gebaseerd op inkt-tekeningen. Als zoon van een prostituee is Rorschach één van de striphelden die evengoed het criminele pad zou hebben gekozen. Als masker draagt hij een doek met inkttekeningen die constant van vorm veranderen, toch kun je telkens zijn uitdrukkingen aflezen uit de inkttekeningen. In het Watchmen-verhaal zien we Rorschach vaak zowel gemaskerd als ongemaskerd, het pas halverwege het verhaal dat je zijn identiteit te weten komt, een leuke kleine ‘whodunit’ .Ook hier is simpliciteit alles, een regenjas en hoed is alles wat je nodig hebt, dat heeft Rorschach bewezen, maar ook The Question en Mr. A., de figuren op wie Rorschach gebaseerd is. 
Samen met Superman is the Dark Knight wellicht ’s werelds bekendste stripheld. Batman is zo goed dat hij in alle vormen succesvol is. Je hebt de heel donkere versie, vooral dankzij de films van Tim Burton, maar je hebt ook de kitscherige jaren 70-versie van Batman, en geloof me ik zie beide graag. Wat je wel moet weten is dat elke stripheld maar zo interessant kan zijn als zijn vijanden en van alle striphelden heeft Batman de interessantste. The Joker, The Riddler, Scarecrow, Poisin Ivy, Two-Face…, allemaal bijzonder interessante personages in de griezelige fictieve stad ‘Gotham City’. Het is dan ook niet abnormaal dat in een goed batman-verhaal/film, batman net het minst interessante personage is.
Oké, het is deels dankzij de patriot in mij dat Kuifje op de eerste plaats staat. Bovendien klinkt het zelfswat vreemd, een jonge Brusselse journalist die avonturen beleeft in vreemde landen samen met zijn hond, een kapitein op pensioen, een seniele professor, soms een communistische generaal en een dikke opera-zangeres. Maar vreemd genoeg, het werkt! Net omdat hij de held is die geen masker nodig heeft, spreekt hij zoveel mensen. Je zou zelfs kunnen dat het dankzij hem is dat ik journalistiek ben gaan studeren. In tegenstelling tot vele andere helden beleeft hij zijn avonturen telkens op een andere plek en Hergé slaagt er steeds in deze plaatsen fantastisch en bovendien waarheidsgetrouw af te beelden (op Kuifje in de Sovjet-Unie na dan misschien), dat komt omdat hij er meestal ook heen reisde, op de maan na dan neem ik aan. Kuifje toont ons dat een held schuilt in ieder van ons.
Robbedoes verdient zeker ook een plaats in deze lijst, maar ik heb hem bij Kuifje gezet omdat beide personages bijzonder veel gelijkenissen vertonen, een jonge ongemaskerde held die met zijn huisdier en kompaan avonturen beleeft. Je zou kunnen zeggen dat Robbedoes een afkooksel is van Kuifje, maar dat maakt hem zeker geen slecht personage en zijn avonturen zijn nog steeds heel entertainend.
Ik heb lang getwijfeld om Art of Vladek Spiegelman op te nemen in deze lijst. ‘Maus’ is het autobiografische stripverhaal van Art Spiegelman dat handelt over de moeilijke relatie met zijn vader Vladek, daarbinnen heb je dan weer het verhaal over hoe zijn vader de Holocaust overleefde. Het is dus geen typisch fictief heldenstripverhaal maar ik wou het toch even vermelden, het verhaal is heel aangrijpend, de tekeningen zijn niet heel speciaal alleen worden de personages wel heel origineel getoond. Elk personage krijgt een dierengezicht naargelang hun nationaliteit of religie, Joden zijn muizen, ze worden opgejaagd door de Duitsers, katten, Amerikanen zijn honden, Polen varkens en Fransen zijn kikkers. Ook voor niet-striplezers is Maus zeker een aan te raden.
Gisteren heb ik ook maar eens ‘Avatar’ gezien, in 3D, zoals het moet. Oké de vergelijking met smurfen is reeds gemaakt in de één van de laatste ‘South Park’-afleveringen, maar eerlijk gezegd moest ik er welconstant aan denken. Een groep blauwe mannen die in een bos wonen waar alles 10 keer zo groot is? Ze wonen in een dorp waar de mensen met instrumenten niet heen kunnen, Gargamel kon ook nooit het smurfendorp vinden.