Avatar, de nieuwe smurfen

Gisteren heb ik ook maar eens ‘Avatar’ gezien, in 3D, zoals het moet. Oké de vergelijking met smurfen is reeds gemaakt in de één van de laatste ‘South Park’-afleveringen, maar eerlijk gezegd moest ik er welconstant aan denken. Een groep blauwe mannen die in een bos wonen waar alles 10 keer zo groot is? Ze wonen in een dorp waar de mensen met instrumenten niet heen kunnen, Gargamel kon ook nooit het smurfendorp vinden.

Maar goed, genoeg over smurfen, nu de film: compleet overgewaardeerd! Ik begrijp niet waarom mensen zo vol zijn van deze film, het verhaal was alles behalve origineel (zie Dances with Wolves en Ferngully), de dialogen waren dus enorm voorspelbaar en de personages bestonden enkel uit stereotypen.

De blauwe wezens, “Na’vi” genoemd in de film, moesten er dankzij de CGI heel realistisch uitzien, maar zo kwam het helemaal niet over. Het leek alsof de film constant afwisselde tussen ‘acteerbeelden’ en ‘animatiebeelden’.

Meeste mensen vonden het goed dat de 3D-effecten van de film redelijk subtiel waren, dat je dankzij de 3D helemaal opgaat in de omgeving van de film. Maar waarom moet je dan zo nodig 3D gebruiken, een échte goede film moet er in slagen je te kunnen inzuigen in zijn sfeer en omgeving zonder 3D.

De film duurt 162 minuten, veel meer dan normaal (meeste films duren 100 min). Na 2 uur zit je gewoon te wachten op het einde. Begrijp me niet verkeerd, “less” is niet altijd ‘more”, kijk naar de 2 andere blockbusters ‘Inglourious Basterds’ (153 min) en ‘The Dark Night’ (152 min). Beide films zijn betrekkelijk lang, maar slagen er in door de spanning de kijker geïnteresseerd te houden. ‘Avatar’ is helaas voor een groot deel ‘eyecandy’ en er zijn inderdaad enkele hele mooie beelden, maar na 2 uur ben ik het wel beu gezien! Er is dus veel te veel onnodige vulling, moest ik in de montage zitten zou ik zeker een half uur er uit knippen.

Ik snap niet hoe hier 280.000.000 dollar tegen gegooid kan worden. Met dat geld kun je een heel dorp bouwen! Dat zijn 5.600.000 muskietennetten voor Burundi (als we Music for Life mogen geloven). Gelukkig voor de producers van de film zijn de zalen overvol dus zullen ze hun geld waarschijnlijk in enkele veelvouden terugzien.

‘Avatar’ zou een hele mooie kinderfilm kunnen zijn, kinderen zouden genieten van de simpele dialogen en echt meevoelen met de Na’vi. Zelf voelde ik me niet echt betrokken bij de personages en kon ik ook maar weinig medelijden oproepen wanneer de Na’vi aangevallen werd door de ‘slechte mensen’.

Ziezo, deze verhandeling is wat langer geworden van verwacht, maar het moest toch van m’n lever.

~ door rubenvdh op december 31, 2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: