Top 5 Huiveringwekkende Hoezen

Vandaag exact 2 jaar geleden maakte ik een post met de 13 allercoolste CD-hoezen, nu leek het me leuk om bij wijze van 1 aprilgrap de allerlelijkste en foutste hoezen op te zoeken. Ik bespaar jullie veel lelijkheid omdat ik me beperkt tot 5 hoezen.

5. Eddy Grant – Killer On The Rampage

Eddy Grant leert ons dat je een boek niet mag beoordelen op de kaft, op dit aartslelijk album staan namelijk enkele van Eddy Grant’s beste pareltjes zoals ‘Electric Avenue’ en ‘I don’t Wanna Dance’ (later heel mooi gecoverd door Lady Linn). Deze plaat was uitgebracht in 1982 en dat was blijkbaar de tijd waar het volkomen normaal was om in een veel te klein pakje (met te kleine schoenen) wat ongemakkelijk op 2 stenen te staan. Het album heet ‘Killer On The Rampage’ maar dat is helaas niet het gevoel dat ik krijg. Ik zou me eerder doodlachen voor ik vermoord wordt. (Bekijk zeker ook de videoclips, geweldige nummers maar bizarre video’s!)

4. Svetlana Gruebbersolvik – My Lips Are for Blowing

Ik zal de orale mopjes voorlopig achterwege houden. Svetlana Gruebbersolvik was een redelijk getalenteerd jazz-fluitiste uit de USSR,indertijd speelde ze samen met John Coltrane en Miles Davis, dat succes verdween helaas na het verschijnen van deze plaat. Laten we het eerst hebben over de naam, misschien had Svetlana zich een artiestenaam moeten aannemen, “Lady Gruebber” of zoiets, Gruebbersolvik ‘bekt’ nu éénmaal niet zo goed. Maar helaas is het de titel dat dit album kapot maakt, niemand (of geen enkele man althans) kan niet ‘My Lips are Made for Blowing’ lezen zonder te grinniken. Dat in combinatie met een afbeelding waarin ze een nog grote … fluit vast heeft. Sorry mevrouw Svetlana G., fluiten maakt je niet hip, alleen een beetje bizar sexy.

3. Devestating Dave, The Turntable Slave – Zip Zap Rap

Devastating Dave is het voorbeeld van alles wat fout was in de jaren 80, van top tot teen: fout haar, foute zonnebril, foute pornosnor, fout … hemdje (?), foute riem en leren broek. Nochtans had Dave wel goede bedoelingen, in de linker bovenhoek staat “hear our message, say no to drugs”. Hij was dus een anti-drugs artiest, moeilijk te geloven als je zijn tekst leest. De gemiddelde strofe gaat als volgt: “Rip dibby zap, da zip dap du wap, This is what I call the Zip Zap Rap, Hichichichy be back in a sec, zippy zippa zappa gonna spend your whole check” (te beluisteren hier). Sorry mr. Devastating Dave, ik geloof niet dat u dit in nuchtere toestand geschreven hebt (en ik geloof niet dat hiervan te genieten is in nuchtere toestand).

2. Boned – Up at the Crack

Misschien moeten nummer 2 en nummer 4 elkaar eens ontmoeten. Dit album toont dat rock en metal best wel sexy kan zijn, helaas heb ik de vergelijking van een gitaar met een penis nooit gemaakt (moest de jouwe toch te veel op een gitaar lijken kan je best naar een dokter gaan). Boned is “de AC/DC van den Aldi” en heeft enkele geweldige nummers waaronder “God Given Right to Rock & Roll” . Als moto hebben de mannen ‘have you been boned?’ en ik kan eerlijk gezegd zeggen … nee dank u…

1. Millie Jackson – Back To The S__t

Millie Jackson (niet verwant met Michael, Janet, Tito, Jermaine of La Toya) is een forse R&B-zangeres, vooral bekend van haar nummer “If Loving You is Wrong, I don’t wanna be Right”. Helaas is een toilet niet hip, juist, mooi of sexy, niemand zal het hebben over dat “toiletalbum”, tenzij ze spreken over “schijtmuziek”. Mooie poging mevr. Jackson, maar helaas wint u de hoofdprijs!

~ door rubenvdh op april 1, 2012.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: