Ik verloor mijn appetijt bij ‘The Hunger Games’ (SPOILER ALERT!)

Wanneer ik op deze blog uitvoerig een film bespreek ben ik er meestal niet enorm positief over, met The Hunger Games is dat helaas ook niet het geval. Hoewel het de succesvolste film van het jaar is (tot nu toe, ‘The Dark Knight Rises’ komt stilaan op gang), kan ik moeilijk begrijpen wat er nu zo geweldig aan is. Zoals het een goede cinefiel beaamt ben ik de film gaan zien in de cinema, na afloop, mijn filmkijkend gezelschap kan dat bevestigen, had ik werkelijk de neiging mijn geld terug te vragen bij de uitbater van het cinema-complex. Ik kon niet geloven dat iemand zulke slechte film wou vertonen. Ik heb zelfs de film een tweede maal gezien om mijn tegenstrijdige meningen nogmaals te bevestigen. SPOILER ALERT!: Ik ga hier zowat de gehele film bespreken, zij die de film nog niet gezien hebben raad ik aan vol te houden, zij die de film toch nog willen zien raad ik aan niet verder te lezen.

De film start met een heleboel tekst dat snel iets vermeld over een opstand die al snel de kop is ingedrukt. Sinds het stopzetten van die opstand is er een wedstrijd waarin kinderen van het proletariaat geofferd worden ter amusement van de bourgeoisie. Kindermoord voor entertainment is uiteraard de allerbeste manier om een misnoegd, regering hatend, volk dat net geen opstand heeft verwezenlijkt rustig en tevreden te houden, die tweede opstand zit er zeker niet aan te komen.

Het hele verhaal zit vierkant in elkaar, verschillende personages worden geïntroduceerd zoals ‘Prime’ en ‘Gale’ die voor de rest van de film niet meer gebruikt worden. Blijkbaar is dit het eerste deel van een trilogie en komen deze personages in de volgende verhalen uitgebreider voor, maar dat is geen excuus! De film moet op zichzelf kunnen staan! Het verhaal blijft meestal heel vaag , de aanleiding en het neerdrukken van de opstand wordt nooit echt besproken en er is niet veel duidelijkheid over de ‘sponsors’. Deze zien we nooit en hun nut is ook niet echt uitgelegd, een indrukmakende speler krijgt blijkbaar meer en beter materiaal van de sponsors, maar dat is niet nuttig want in het begin van het spel pakt iedereen toch wat hij of zij wil.

Het hele spel is ook zo onlogisch als iets, er worden namen getrokken maar er kunnen vrijwilligers de plaats inpakken, bovendien heeft de winnaar een leven lang roem en rijkdom. Waarom doet dan ieder district niet zoals de slimste en trainen ze iemand op voorhand om te winnen? Het spel wordt bovendien gespeeld omdat het puur traditie is, dat tijdens het spel alle regels veranderen gaat dan weer niet in tegen traditie. De verandering van de regels vond ik belachelijk, alsof de scheidsrechter tijdens een voetbalmatch plots beslist dat de ploeg met de minste punten wint en gevaarlijke honden op het veld stuurt om het spel interessanter te maken. En waarom gaan de kinderen samenwerken, hier zit toch geen enkele logica in! Ze moeten elkaar uiteindelijk uitmoorden, de slimste van de groep vermoordt de rest dan toch in hun slaap?! Het einde was belachelijk, eerst zeggen dat ze samen kunnen winnen, dan weer niet en dan weer wel, hierdoor verliest de kijker alle geloofwaardigheid in de spelleider en in de film.

Het is tof dat er geen ‘damsel in distress’ is, de rollen zijn omgedraaid en er is een sterke vrouwelijke held. Spijtig dat het een robot is, van haar gezicht zijn welgeteld nul emoties af te lezen. De mannelijke rol, ‘Peeta’, is minder sterk dan zijn tegenspeelster, meer zelfs, hij is een totale sukkel en ondergaat ook helemaal geen evolutie, op het einde blijft hij de sukkel die niemand kon verslaan en toevallig ‘het meisje’ krijgt. Ik heb echt moeite om sympathie voor hem op te wekken. Bovendien begrijp ik ook niet echt de link tussen brood kunnen bakken en jezelf camoufleren. De andere personages zijn dikke clichés en voor sommigen is het niet eens nodig om een naam of een deftige sterfscène te hebben.

Aan Woody Harrelson’s gezicht kan ik afleiden naar welke film ze kijken.

De film heeft vele écht goeie acteurs, helaas komen ze niet allemaal tot hun recht. Woody Harrelson is geweldig en de film start goed, zijn personage ‘Haymitch Abernathy’ is een cynische dronkaard, Harrelson speelt zowat hetzelfde personage als in ‘Zombieland’.  Dit duurt helaas maar één scene, al snel draait het personage 180 graden en is hij zo saai als iets. Rockster Lenny Kravitz is ook van de partij als excentrieke kostuumontwerper, hij is goed een muzikant maar hij is er ook duidelijk alleen maar ingestoken om publiek te trekken. Tenslotte is er ook Donald Sutherland en Stanley Tucci, leuke acteurs maar niet met memorabele rollen, kortom de acteurs zijn perfect inwisselbaar.

Er zijn wel wat actiescènes maar allemaal redelijk flauw, de film bouwt op naar de spelen waarin kinderen vermoord zullen worden! Alle moorden gebeuren wel ‘off-camera’ (dus niet in beeld) of heel snel en heel kort, om de film wat ‘familie-vriendelijker’ te maken neem ik aan. Een grote set-up, maar een flauwe pay-off. De dood van ‘Rue’ was wel pijnlijk maar ook heel voorspelbaar en maakte dus weinig indruk op me. In de scène die er op volgt zien we de inwoners van District 11 uit onvrede in opstand komen en verschillende overheidsgebouwen bestormen en afbreken. Dit vond ik dan weer een goede scène, deels omdat ik op dat moment hetzelfde gevoel had over de film, maar ook omdat dat de allereerste logische reactie in de film was.

De film werd grotendeels gefilmd met een steadycam, op die manier heb je leuke bewegende beelden en voelt het alsof je mee in de actie zit, dit werkt in de actiescènes waar snelle camerabewegingen passen, maar niet in de rustige dramatische scènes. Een steadycam wordt meestal gebruikt om iets van realisme te weergeven, alsof wat je ziet echt mogelijk kan zijn. Dit clasht dus wanneer wat je ziet op het scherm een totaal onmogelijke situatie is!

Laat me het hebben over de kostumering, iedereen in de film is oftewel héél ouderwets gekleed (en daarbij bedoel ik middeleeuws) of écht lelijk futuristisch. Sommige mensen beweren dat dit juist zo bedoeld is, dat de bourgeoisie juist heel kitscherig dient te zijn. Eerst en vooral is dit heel ongeloofwaardig, meestal weet de bourgeoisie zich te kleden, bovendien kan je iets leuk ontwerpen en dat toch een hele kitscherige indruk geven. Vele outfits zijn ook gewoon saai. Zo krijgt Katniss iets wat ontwerper Cinna (Lenny Kravitz) speciaal voor haar heeft gemaakt, dit is gewoon een regenjas, een anorak, een ‘KW’ zoals we zeggen. Daar is absoluut niets interessant aan, maak er dan toch iets cool  van, alles is cooler dan een ‘KW’, dit is de toekomst verdomme! Veel mensen waren onder de indruk van de ‘brandende kledij’, maar ik vond dit echt slecht gedaan, vlameffecten kan ik ook op mijn computer maken. De oproerpolitie bestaat uit enkele magere mannetjes in een door Dash gesponsord volledig wit kostuum. Wit is de minst intimiderende kleur waardoor deze mannen absoluut niet eng zijn, ik kan me moeilijk inbeelden dat zij een opstand hebben neergeklopt.

Vaak vergeten belangrijke elementen zijn de rekwisieten, nogmaals, dit is de toekomst, maar het lijkt alsof ze gewoon snel de A.S. Adventure  en de Oude Ijzerwaren zijn binnengestapt. De rugzakjes zijn gewone rugzakjes, de ‘geschenken’ die ze konden halen zijn gewoon slaapzakjes met een nummer op geplakt. We krijgen veel wapens te zien, maar ze zijn indrukwekkend, noch futuristisch. Het lijkt alsof het stukken metaal zijn die snel aan elkaar zijn gelast.

Mensen die het boek hebben gelezen zeggen me dat de film wel heel juist het boek volgt, dat leidt dus naar 3 mogelijkheden. Oftewel is dit gewoon een slecht boek, maar dat kan ik moeilijk te geloven vanwege het succes. Oftewel leent het boek zich gewoon niet aan visuele interpretatie, sommige verhalen zijn beter te lezen dan te zien. Oftewel hebben de filmmakers het boek te nauwkeurig gevolgd. Bij een filmadaptie moet je op enkele vlakken afwijken van het origineel verhaal door onder andere zaken te schrappen, de ‘sponsors’ bijvoorbeeld konden volgens mij achterwege gelaten worden. Met een film heb je minder tijd om je verhaal te vertellen, maar heb je wél net dat visuele element dat je in de strijd moet gooien, wat volgens mij dus niet succesvol is uitgevoerd.

Zoals je dus kan lezen faalt de film bij mij zowel in narratieve als in visuele elementen. Misschien ga ik de rest van de trilogie zien, maar deze film was in ieder geval een tegenvallend voorgerecht.

~ door rubenvdh op mei 19, 2012.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: